دیروز وقتی داشتم می رفتم دانشگاه 

 چند تا ادم به ظاهر بالغ وکامل و دیدم که

افتاده بودن به جون یه دیوونه بد بخت که

به حکم دیونه بودنش شیشه ماشینی رو

شکسته بود .

نا خود اگاه یاد  این شعر پروین اعتصامی افتادم که میگه

گفت با زنجیر در زندان شبی دیوانه ای    

عاقلان پیداست کز دیوانگان ترسیده اند

مانمی پوشیم عیب خویش اما دیگران

عیب ها دارند واز ما جمله را پوشیده اند

ما سبکساریم از لغزیدن ما چاره نیست

عاقلان با این گرانسنگی چرا لغزیده اند

اساس یک دولت دموکراتیک ازادی است .

کسانی باید حکومت کنند که بهتر از همه بتوانند .

قانون نظم است وقانون خوب نظم خوب.

انسان ذاتا یک حیوان سیاسی است .

                               ارسطو

کلامم را به سخره نگیرید

من از آسمان آمده ام

آمده ام تا چگونه زیستن را به شما بیاموزم

اما اما چیزی شبیه زندگی

واداشت مرا از من

نخندید راست میگویم

وحافظه ام هیچگاه به من خیانت نمیکند

به من ایمان بیاورید

من از آسمان آمده ام

حیف

حیف که هیچکس

حرفهایم راباور نخواهد کرد

برق های خانه که رفت

ما فریاد زدیم نور کجا رفت ؟

برق های خانه که آمد

ما فریاد زدیم تاریکی کجا رفت؟

نور یا تاریکی ؟

فرقی نمی کند !

عادت میکنیم...

در این زمانه بی هیاهوی لال پرست

خوشا به حال کلاغ های قیل وقال پرست

چگونه شرح دهم لحظه لحظه خود را

برای این همه ناباور خیال پرست

انسان ضعیف شهوت ران, که چنگالهای ذهنش را به جان علم انداخته تا نبود شاخ را بر سرش جبران کند

 

کودکانی که حرفی برای گفتن ندارند به جز تکرار حرفهای

بزرگان نسلی که به گمان همگان مرده به دنیا آمدند

چه غم انگیز است وقتی به زندگی مثلث ها و مربع ها و دایره ها می اندیشیم .چند ضلعی هائی که هیچ گاه حجم را درک نخواهند کرد و ما حجم هائی هستیم که هیچ گاه ماوراء را درک نخواهیم کرد

 

پ ن:فعلا به دلیل امتحانات ترم متاسفانه دیر آپ می کنم می بخشید اگه دیر به شما سر می زنم

ادم باورش نمیشه مگه ما گناه کردیم که دختر بدنیا اومدیم ؟ جرا نباید خانوما به استادیوم برن و تیم مورد علاقشونو تشویق کنن؟ مگه خانوما چی کمتر از اقایون دارن ؟

واقعا" که اسم استادیوم هم گذاشتن ازادی! در حالی که خانوما ازاد نیستن به ورزشگاه برن . اگه اسم ورزشگاه و بذارن استادیوم صد هزار پسری ( به قول عکس پایین ) بیشتر با عقل جور در میاد.

(وقتی حقیقت ازادی ندارد           ازادی هم حقیقت ندارد)

 وقتی خدا تن افرید              از برگ گل زن افرید

احساس عاشق بودن و          به خاطر من افرید

میدونم که حتی اگه یه روزم به اخر دنیا مونده باشه بازم همدیگه رو می بینیم می دونم که شوق دیدن تو همیشه با منه و خوب خوب می دونم  که بر خلاف این کیلو متر های جاده ای و این فاصله های دور راه قلب من و تو خیلی نزدیکه پس هر وقت که دلت برام تنگ شد به قول سهراب سپهری : صدا کن مرا  صدای تو خوب است  صدای تو سبزینه ان گیاه عجیبی است که در انتهای صمیمیت خون میروید ......     وعجب زود گذشت اون روزها و خوردن سیب مهربونی چه اسون بود و یادت یاشه که همه دنیا مفهومی از عشق  پس با چشمهای عاشق بیا که اینجا هر چه که هست عشق است و عشق......

دوست من بدون وقتی که تو به شکستن ثانیه ها نگاه نمیکنی  وقتی تو چشمات رو به روی همه ی دنیا میبندی  وقتی دریچه های قلبت رو قفل میکنی تو یخ می زنی و منجمد می شی بی اونکه بدونی چرا  حقیقتی رو گم می کنی؟...

پس همیشه از شکستن ثانیه ها بترس وبا چشمای عاشقت به همه دنیا نگاه کن  دریچه های قلبت رو به روی دنیا باز کن وعاشق باش ودر هر چیزی که می بینی حتی اگر زیبا نبود به دنبال زیبایی بگرد  که به قول اندره ژید: ای کاش عظمت در نگاه تو باشد نه در ان چیزی که به ان می نگری!

وبدون دوستت دارم وبه خاطر همین دوست داشتن ها زندگی می کنم  چون تنها بهونه زندگی من  دوست داشتن  ادمهاست   ( اینجا برای زندگی دنبال یک بهونه ام بهونمو  ازم نگیر بذار زنده بمونم )

چه کنیم که باید گذاشت و گذشت... و به قول دکتر قیصر امین پور:   ونا گهان چقدر زود  دی می شود......

                                     وداع

میروم خسته وافسرده وزار

سوی منزلگه ویرانه خویش

به خدا میبرم از شهر شما

دل شوریده و دیوانه خویش              

                                           می برم تا که در ان نقطه دور

                                           شستشویش دهم از رنگ گناه

                                           شستشویش دهم ازلکه عشق 

                                            زین همه خواهش بی جا و تباه

میبرم تا ز تو دورش سازم

ز تو ای جلوه امید محال

میبرم زنده بگورش سازم

تا از این پس نکند یاد وصال

                                             ناله میلرزد ،میرقصد اشک

                                             اه،بگذار که بگریزم من

                                              از تو ای چشمه جوشان گناه

                                              شاید ان به که بپرهیزم من

به خدا غنچه شادی بودم

دست عشق امدو از شاخم چید

شعله اه شدم،صد افسوس

که لبم باز به ان لب نرسید

                                              عاقبت بند سفر پایم بست

                                              میروم ،خنده به لب،خونین دل

                                               میروم از دل من دست بدار 

                                               ای امید عبث بی حاصل

                      فروغ فرخ زاد